HASRETİN MEYVESİ

Geçmiş günlerin hatıraları,
Hasreti, özlemleri teselli ediyor.

Yanıp kül oldu yüreğim,
Ciğerparemi arıyor gözlerim.

Hazan diyerek savrulduk yalnızlığa,
Hüzünlerimiz mevsimlerin adını sildi.

Şu sıralar, vuslatın adı var kendi yok;
Bekliyoruz kavuşmanın vereceği müjdeleri...

Sabır ayrı, beklemek ayrı 
Sabır eşiğini aşınca bekle!

Bekle, bekle ki;
Hasretin meyvesi vuslat olsun.