MÜCADELENİ VAZİFEN BİL

Şekvâ etmem diyorsun,
Dilinde yaşanmışların keşkeleri.
Eyvallah diyemedin, 
Ne gelene ne gidene.

Beklediğini Allah'tan bekleyen,
Hâyal kırıklığı yaşamaz...

Modası geçmedi karamsarlığın,
Keşkelerin içinde yüzülmez.
Gücün yetiyorsa,
Değiştirebilirsin değişecek her şeyi.

Beklediğini Allah'tan bekleyen,
Hâyal kırıklığı yaşamaz...

Geçmişte gezilmez dikenlidir,
Gelecekte dolaşılmaz, endişesi boldur.
Ne dünle ne yarınla didişme,
Kazananı yoktur, kazanamazsın!

Beklediğini Allah'tan bekleyen,
Hâyal kırıklığı yaşamaz...

Ânı yaşa, değerlenir zamanın,
Allah'tan gelene eyvallah demeli.
Değiştiremeyeceklerin için akıllı ol;
Mücadeleni vazifen bil.

Beklediğini Allah'tan bekleyen,
Hâyal kırıklığı yaşamaz...

Vazife insanlarıdır sonunda gülen,
İsimlerini sabırlılılar arasına yazdıran.
Zorluklarla mücadele sabrın kendisidir,
Sağına soluna takılmadan yürü.

Beklediğini Allah'tan bekleyen,
Hâyal kırıklığı yaşamaz...

Pek çok şey söylenir, çizilir
Takılma içi boş sözlere.
Samimiyetinle dize gelir,
Boyun eğmez dediğin sıkıntılar.

ZARARDA DEĞİLSİN

Zihinlerde çeşit çeşit sorular
Hafakanlar içinde yalpalanan insanlık
Kalpler kırık, solmuş sararmış günler
Ay küskün, güneş dargın yıllara

Bulutlarla yağmur kavgalı
Çiçekler tebessüm etmiyor
Ocaklarda kaynatılıyor yalan dolan
İftiralarla besleniyor yığınlar

Yer-gök suskun
Zaman sessizce akıyor sonsuzluğa
Zulmün bestelerini yapanlar uykuda
Uykuda sürükleniyorlar çukurlara

Geceyi gündüzden ayıran vakit
Masuma tebessüm ediyor
Hayâl kırıklığı yaşamayacaktır
Beklediğini Rabb'inden bekleyen

Müjdeler arşın dilinde
Zalimlere kara günler
Gelecek mazlumların bağrında saklı
İstikbâlin güzellikleri ötelerin armağanı

Hızırı arıyorsan kendinde ara
Yıldızları arıyorsan geceyi bekle
Kış, bahar önemli değil artık
Bayramlar olacak insan kalana

Lânetlenmiş vicdansızlar, kansızlar
Af kapıları kapandı kanı bozuklara
Kurtuluşları yok, hesap çetin olacak
Eden bulacak, şahit olacak bütün cihan

Zulmün bestelerini yapanlar
Sarsılıyor, devriliyor, can çekişiyor
Ayakta kalan, kaldığına pişmân olacak
Zalimlerin dünyaları başlarına yıkılacak

Rüyâlara benzer hâdiseler
Ötelerin mektubudur olaylar
Vakit dolmuş zulümseverlere
Dürülmüş defterlerde yığınla isimler

Gelmez dediğin günlerin içindesin
Seyre âlemi, cihanı gün kimin günü
Karabasanlar çöktü kanı bozuklara
Sırası gelene kimsin diye sorulmuyor

Bakma sen boş konuşanlara
Saltanatını kurup dünyaya kazık çakanlara
Derin uykuda, yalancı rüyâlarıyla oyalandılar
Şimdi hâdiselerin dilinde bütün gerçekler

Cana can olamayan, bulamaz canânı
O yâr ise her şey yâr
O yâr değilse her şey zarar
Zararda değilsin, canân yâr oldu sana!

GERİ DÖNMELİ

Kendi eğri, sözü eğri
Bekleme eğriden doğruyu

Yön değiştirip duran
Yolunu kaybeder her yolda

Aklını mantıkla değiştiren
Fikirleriyle savrulur bilinmezlere

Arkadaşlık ayrı, dostluk ayrı
Gönül başka, kalp başka

Ezberlerin bozulduğu dünyada
Laf ebeliğiyle işler yürümez

Dinlemesini bilmez, bilmediğini bilmez
Bileni konuşturmaz, kendini bilmez

Yarım yamalak yolların sonu gelmez
Kör topal yürünmez hedeflere

Kör kuyuda su aranmaz
Dili renksiz de gönül çeşmesi bulunmaz

Katılaşmış benlik, zifiri karanlığa yoldaş
Geri dönmeli bu dipsiz karanlıktan

Gerçeklerin çeşmesinden kana kana içmeli
Dostların kurnasında el yüz yıkamalı

Güzeli, huzuru insanlıkta aramalı
Yarınların anahtarını kendinde aramalı...

UMUTLARLA YEŞERT ÖLÜ RUHLARI

Seni görünce tebessüm etsin kalpler,
Gönüllerde çiçekler açsın..

Gözlere inmiş perdeler kalksın,
Seninle muhabbet başlayınca..

Vicdanında yer bulsun,
Hoşgörünün farklı farklı renkleri..

Hayatları güzel sözlerin süslesin,
Umutlarla yeşert ölü ruhları..

Dünya kendi ekseninde döner,
Sen, insanlığın etrafında dön..

Aklın bilgiye, bilgin okumaya muhtaç,
Tefekkür penceresi gören göze muhtaç..

Kalbin vicdanla zirvelere koşar
Mantık bilgiyle kendine çeki düzen verir

Karamsarlık çorbası kaşıklanmaz,
Olumsuzluklar sofrasına oturulmaz..

Beklemediğin anda açılır kapılar,
Düşmek-kalkmak bizler için..

Hayâl kurmayan insan yoktur,
Verilmeyecek olanı dileyemezdin..

Başkalarına umut olanın, elini bırakmaz öteler;
Doğru olana sürgülenmez kapılar...

SÖZ SAHİBİ OLACAĞIN YOLCULUKTASIN

Pek akıl erdiremedik olana, olmuşa
İdrak edemedik kopan fırtınaları
Kemâle ermenin yolculuğu çetindir
Hamlıktan pişmeye giden yol ızdıraplıdır

Rabb'inin seni görmek istediği yoldasın
Söz sahibi olacağın yolculuktasın

Bilmek ayrı, anlamak ayrı
Anlamanın kıymeti bilmekten değerli
Göz bakar, kalp görür
Bilgisiz akıl, gözleri kör eder

Rabbi'nin seni görmek istediği yoldasın
Söz sahibi olacağın yolculuktasın

Hayat mektebinin dili farklıdır
Her dilde konuşabilir seninle
Zaman gelir zorlu eser yaşananlar
Vakit gelir meltemlerle kucaklar seni

Rabb'inin seni görmek istediği yoldasın
Söz sahibi olacağın yolculuktasın

Çığırtkanların sözleri kuru bir gürültü
Hazımsız olanlar birer boş teneke
İkiyüzlülerin ocağına incir ağacı dikilir
Sen kendini bildikten sonra

Rabb'inin seni görmek istediği yoldasın
Söz sahibi olacağın yolculuktasın

Şöhrete kavuşma yolculuğu değil
İnsan olabilme yolculuğu bu
Hayat anahtarının teslim edileceği âlemdesin
Zorluklarla mücadele edeceğin cephedesin

Rabb'inin seni görmek istediği yoldasın
Söz sahibi olacağın yolculuktasın

Kar kış demeden yürüyeceksin
Dize gelecek sıkıntılar, aşacaksın engelleri
Yüreğin çığlıklar atacak, zirvelere ulaştığında
Şüphen olmasın, bu yol seçilmişlerin yolu

Rabb'inin seni görmek istediği yoldasın
Söz sahibi olacağın yolculuktasın

Zahmetlidir, cebri sevkedilenlerin yolu
Rabb'in kaybedeceğin yola sürüklemez seni 
Elini bırakmayacak Şefkât Sahibi
Seni terk etmeyecek, pişeceğin menfezde

Rabb'inin seni görmek istediği yoldasın
Söz sahibi olacağın yolculuktasın

SÖZÜN VAKTİ GELİNCE

Anlayışlı olmak onun mayasında var
Gönlü, içine sinmiş güzelliklerle ekilmiş
Tavizi yok vicdansız başlara...

Umudun renklerinden almış gözlerinin rengini
Hâlinde samimiyetin parıltıları var
Ne veli ne derviş, insan olabilme derdinde...

Sözlerine ikbâlin nâmeleri eşlik ediyor
Yarınların ihtişamını kalplere serpiştiriyor
Umutsuzluğun semtinden geçmiyor...

Söyleyemiyor her şeyi, bildiklerini
Hazinesinde saklıyor vakitlice söylenecekleri
Kışı, baharı beklemez kelâmın vakti gelince...

Telâşı yok bugünden, endişe etmiyor gelecekten
Vicdanıyla sarmaş dolaş, yürüyor emin adımlarla
Sevdiklerini, dostlarını unutmadan...

İnsan kılığında yaşayanlardan uzak
Kibir budalalarına israf edecek kelimesi yok
Zamanını paylaştırmış muhtaç gönüllere...

Macera peşinde koşturmuyor, hayâlleri dopdolu;
Yorgunluğu zafer kabul ederek,
Karamsarlığı boğacak koşuşturmanın içinde..


Dağılıp savrulan hayatlar, derdi olmuş
Yeni hikâyeler yazıyor, unutulmuş dertlilere
Kendini unuturcasına...

Mecali kalmamış kalplere elini uzatıyor
Kabuk bağlamış yaralarını sarıyor
Bir çift güzel sözle...

Acılarıyla sessizliğe gömülen insanlar var
Gözyaşlarında çırpınan yetimler, öksüzler var
Sen söyle, varların içinde varlığın önemi var mı?!

ANACIĞIM

Ağla anacığım ağla,
Devran bizim, çağ bizim.
Kinle, intikamla beslenenlerin,
Asırları can çekişmekte..

Izdırap döşeğinde uyuklamaktan bıkmadın,
Çileni yüreğinde taşımaktan yorulmadın
Güzel günler heybemizde anacığım,
Hayâlini kurduğun yollara güller döşedim..

Şefkâtine şefkâtler kattın,
Merhametin yuvamıza huzur oldu.
İnsanlığı sen de gördüm,
Hayatımıza hayat oldun.

Gül bahçesi, senin gönül bahçeni kıskanır,
Vefa ocağında, senin vefan konuşulur.
Sabrın okutulacak eserler arasında,
Hayat mücadelen, altın varaklı sayfalarda.

Her zaman sessiz ağladın,
Dertliyim demedin, isyan etmedin.
Izdırapların sarsamadı seni,
Duruşun yüreklerimizi adam etti..

HAYATIN RENKLERİ - 4

*Aşk, gökler ötesinden kalbe bir misafir olarak gelir. Şayet uğradığı gönül, mecnun olamazsa çeker gider.

*Konuşarak çözülmüş pek çok meseleler vardır. Ancak tartışarak çözülmüş meseleler hemen hemen yoktur desek, tespitimizde yanılmış olmayız.

*Cana can olmanın adıdır dost.

*Aşkta her şey tastamamdır. Âşık olduğunu iddia eden, mâşukta ne eksik ne kusur bulabilir.

*Aşk makamı, hiçlik makamıdır. Hiç olmadan, âşık olamazsın. 

SENİN SANA İHTİYACI VAR

Ne sözler tesir etti ne de yaşanmışlar,

Söz dinlemediyse elden ne gelir?

Yardım istemeyene yardım edemezsin,

Yolunu seçmişse, yolundan çekilmen gerek.

Yarınların seneti elindeymiş gibi,

Gününü gün etti yürürken meçhule...

Gül varken dikenine vuruldu;

Değerler biçti beş para etmez arkadaşlıklara.

Pişmânlık kapısına uğramaz oldu;

İşitmek istemedi kaybedeceklerini.

Şefkâtin şarkılarını siliverdi gönlünden,

Avunup duruyor aldatıcı dünyasıyla.

Vicdanını silkelese kendine gelecek;

Yere göğe sığmayacak hataları olsa bile,

Ne fark eder, Sonsuz Merhametin kapısında..

O'nun Rahmetinden büyük olan hatalar yok ki.

Vakit var, geriye adım atabilmek için;

Ruhunun ihtiyacı var sana,

Senin ihtiyacın var kendine,

Hayatı dolu dolu yaşamak var, kendince.

Sen istedikten sonra;

Geçmiş silinir, geçmişe ait ne varsa..

Pişmânlık en güzel duygudur, gülistândır o;

Rabbin affetmeyecek olsa, pişmânlığı hissedemezdin.

Sonsuz Kudret'in hazinesinden her şeyi iste!

İstediklerini eler elekten geçirir O;

Senin için hayırlı olanlara güzellikler katarak verir,

Hayâl edemediklerini de hediye olarak gönderir.

O'nun kapısından eli boş dönülmez!

Samimiyetin gönülden taşsın dile gelsin,

Dileklerin çağlayanlar gibi gürül gürül aksın, 

Arş, isteklerini geciktirmekten hicap duysun...

MUHABBETLE DEMLENİR GÖNÜLLER

Elimizde sihirli bir değnek yok;
Zamanı tersine çeviremeyiz.

Hiç hesapta olmayan sıkıntılar çalar kapıları,
Dertlerin türlü irilikte doluları yağar.

Azgın dalgaların kıyılara vurması gibi,
Vurmaya başlar, dost postuna bürünmüşler.

Yârenlikler hayat cephesinde yaralandı,
Menfaatperestler dostlukları kirletti.

Âşık yalnızlığa demir attı,
Maşûk, adını Kaf Dağı'na yazdırdı.

Mal mülk, aşklara isim verdi,
Yuvadaki huzur, gelir kapısında aranır oldu.

Zaman mı, insanlar mı çıldırdı?
Vurdumduymazlıklar, buhranları çağırdı.

Vefanın ikliminde kurulur dostluklar,
Sevgi, karşılıksız seven de değerini bulur.

Muhabbetle demlenir gönüller,
Dert ortağıyla kurulur, acıları dindiren saatler.

Dertlerin içine serpilmiştir dermânlar,
Kendin de ara, aradığın her devâyı.

Kıskanç olanın sırdaşlığı gelip geçici,
Kibirli olanın dostluğu koca bir yalan.

Önce kendinle barış, vicdanınla ahbap ol!
Herkes yalan söyleyebilir ama, vicdan asla!

Kalpler her zaman yenilenmeyi sever;
Kendinden başla yenilenmeye..

Hayatın her ânı, yeni bir karar durağı;
Zamanın her ânı yenilenmenin dönüm noktası.

HAYATIN RENKLERİ - 3

*Nice sözler vardır; acı olur, zehir olur
 Nice sözler vardır; tat olur, bal olur.

*İkiyüzlü insanların kendi doğrularından başka kabul ettikleri doğrular yoktur.

*Gönülden kopup gelmeyen bir söz, ne kadar parlak olursa olsun tesiri gelip geçicidir.

*Keyfince yaşayan, her şeyi keyfince yorumlar.

*Cahilin her konuda söyleyeceği bir şeyleri vardır. Anlattıklarının doğru olup olmaması adına bir endişe de taşımaz.

MEKTUP

Mektup yazmalıyım sevdiklerime, dostlarıma;
Sevgim ırmak olup aksın satırlara,
Yıkansın kelimelerim kalbimin kurnasında,
Mektubum ahbaplarımla buluşmadan önce..

Gurbet dediğim dört duvar arasında;
Tespih tanelerine dizdim hasretimi,
Vuslat der çekerim sessizce,
Özlemlerimi işlediğim zeytin çekirdeklerini..

Yalanlarla, iftiralarla ördükleri taş duvarlar;
Hakkın adaletiyle yıkılıyor birer birer,
Mazlumların yuvasında beklenen muştu,
Yusufların, masumların gözyaşlarıyla süslendi..

Gülecek yüzler, neşeye boğulacak ocaklar;
Haksızlıkların hesabı soruluyor, 
Şaşkınlık içinde zulüm severler,
Sûretlerine çökmüş karamsarlığın izleri..

Eden bulur, buluyor evelallah;
Umutla donatılmış yürekler,
Bekliyorlar Yusuf'larını, 
Hızır'lar eşlik edecek, kavuşma ânlarına.

Zalimlerin saati durmuş farkında değiller;
Aman dilemelerinin faydası olmayacak,
Aralıksız yağacak belâlar boyun eğmez başlarına,
Ne yuvaları kalacak ne kendileri.

KORKMA YALNIZ KALMAKTAN

Bir kıvılcım nice yangınlar çıkarır;
Yalanlarla çıkar nice yangınlar.

Aykırı düşünceler meclisinin sofrası tatsızdır;
Çelişkilerle donatılmış sofranın lezzeti olmaz.

Kahrolası "ben"lik, 'ben' dedikçe;
Kalbin sökükleri dikiş tutmaz olur.

Her şeye muhtaç olan bizleriz,
Mutluluğu egonun kara büyüsünde arayan da biziz.

Hayatı kendinle birlikte keşfet;
Sen, sen olmadan hayatı fark edemezsin.

Geceye sabah, kışa bahar lazım;
İnsana insan lazım.

Var olmanın sorumlulukları ağırdır;
Hayat küfesi birden dolup ağırlaşabilir.

Soluklanmaya ihtiyacın olduğu gibi,
Ruhunun da nefes almaya ihtiyacı var.

Unut demekle unutulmaz bazı şeyler,
Unutma perdesi kalbe çekilene kadar..

Hedefine kitlenmiş yüreğe,
Kararlılık, sebat, devamlılık arkadaşlık etmeli.

Dertler sardığında filizlenir başaklar,
Hüzün mevsimi olgunlaştırır meyveleri.

Korkma yalnız kalmaktan, anlaşılamamaktan;
Yalnızlığın büyülü ikliminde 'kendin olmak' var.

Kendin olmadan varamazsın hedefine,
Keşfedemezsin kendini, açılamazsın okyanuslara.

Damlanın arzusudur deryalara ulaşmak;
Yalnızlıktır damla, anlaşılamamaktır derya.

Aradığın ne varsa kendin de var;
Sade, basit yaşanacak hayatın içinde var.

SÖZ DİNLE

Yolunda gitmiyorsa bir şeyler,
Hayatın akışına bırak kendini.
Rüzgâr nereden eserse essin,
Rotan çizilmiştir ötelerden.

Yol haritan belliyse, yürümelisin yolunda;
Fırtınalar, kasırgalar düşman değil sana.
Seferden sorumlusun, rotanda şaşma olmasın;
Azmin öfkeli denizleri kıskandırsın.

Yelkenleri aç, hayat rüzgârlarıyla birlikte;
Arzularına, dileklerine kader arkadaşlık eder.
Sana düşen dümenden ayrılmamak;
Söz dinle! Hayıflanmayı bırak.

Bilemezsin hangi rüzgârın, hangi fırtınanın,
Seni varmak istediğin limana ulaştıracağını.
Hedefin belli olsa bile, pusulasız çıkma yola;
Akıl-kalp-vicdan rehberlik etsin sana.

MURADIN YOLU

Unutulur, unutulmaz dediğin her şey;
Hatırlamak istemediğin ne varsa,
Zaman senden alır götürür...

Uykusuz gecelerini bir sen bilirsin,
Bir de gecenin sessizliği,
Izdırapların işlenmiştir gecelerin karanlığına..

Geliyoruz demezler; sıkıntılar, ızdıraplar;
Üzüntülerle, kederlerle bir kapta yoğurulur acılar;
Senin adına, yarınlarının adına.

Senin bilmediğin güzellikler var,
Senden gizlenmiş olan..
Kendin olmadan verilmezler sana.

Samimiyettir insanın elindeki tılsım,
Kilitli kapıların anahtarıdır,
Kalplerin iksiridir o.

Herkesin vardır bir muradı,
Olmaz deme, olmazlar olur hayatta;
Doğruluktur, vefadır muradın yolu...

HAYATIN RENKLERİ - 2

*Kendi kusur ve hatalarıyla meşgul olmayanlar, başkalarının günahlarının çetelesini tutarlar.

*Adaletin olmadığı yerde, fitne geçim kapısı olur.

*Adalet kalesi yıkılırsa; enkazın altında kalacak olan huzur, can çekişmeye başlar.

*Sürekli konuşanın derdi, başkalarını anlamak değildir; onun derdi, kendini anlatmaktır.

*Çağını idrak edemeyen, dönen kirli çarkların dişlileri arasında ezilmekten kurtulamaz.

DÜNYA BİR AYNA

Dünyayı suçlamayı bırak bir kenara;
Hayata onun penceresinden bakan bizdik.

Aldatmadı, yalan söylemedi; çeşit çesit yüzü var;
Görmek istediğin yüzünü sana gösterdi.

Gerçekleri kabullenmekte zorlandık; 
Kusurları değil, suçları görmezden geldik.

Günaha girenlerin günahlarını örtebilirdik;
Yorganı, suç işleyenlerin üzerine çektik.

Vakit geldi geçiyor, geçmiş geçmişte kaldı;
Hata-kusur başka, suç başkaymış; öğrenebildin mi?

Kalbimizin yeni renklere ihtiyacı var;
Yeni sayfalar açabilmek için.

Yenilenmeye ihtiyacı olan biziz, dünya değil;
Sen değişmeden değişmeyecek hiçbir şey.

İnsanların acıları, kederleri seni de yaralamışsa;
Endişelenme, ufuklara açılmış gemidesin..

HASRETİN MEYVESİ

Geçmiş günlerin hatıraları,
Hasreti, özlemleri teselli ediyor.

Yanıp kül oldu yüreğim,
Ciğerparemi arıyor gözlerim.

Hazan diyerek savrulduk yalnızlığa,
Hüzünlerimiz mevsimlerin adını sildi.

Şu sıralar, vuslatın adı var kendi yok;
Bekliyoruz kavuşmanın vereceği müjdeleri...

Sabır ayrı, beklemek ayrı 
Sabır eşiğini aşınca bekle!

Bekle, bekle ki;
Hasretin meyvesi vuslat olsun.

HAYATIN RENKLERİ - 1

*Karşılıklı konuşma, bir meselenin çözüme kavuşmasında aktif rol oynar. 

*Tartışmalar problemlerin çözülmesine değil, herkesin kendi fikrini kabul ettirme şovlarına dönüşür ki, bu tür ortamlarda problemlerin çözülmesini beklemek beyhude bir çabadan öteye geçmez.

*İkiyüzlü insanların kurduğu arkadaşlıklar, menfaatin beslenemediği yerde biter.

*Muradına ermek isteyenlerin azığı doğruluktur.

*Yalanların, yalancıya bırakacağı miras; elem, keder ve belâdır.