MUHABBETLE DEMLENİR GÖNÜLLER

Elimizde sihirli bir değnek yok;
Zamanı tersine çeviremeyiz.

Hiç hesapta olmayan sıkıntılar çalar kapıları,
Dertlerin türlü irilikte doluları yağar.

Azgın dalgaların kıyılara vurması gibi,
Vurmaya başlar, dost postuna bürünmüşler.

Yârenlikler hayat cephesinde yaralandı,
Menfaatperestler dostlukları kirletti.

Âşık yalnızlığa demir attı,
Maşûk, adını Kaf Dağı'na yazdırdı.

Mal mülk, aşklara isim verdi,
Yuvadaki huzur, gelir kapısında aranır oldu.

Zaman mı, insanlar mı çıldırdı?
Vurdumduymazlıklar, buhranları çağırdı.

Vefanın ikliminde kurulur dostluklar,
Sevgi, karşılıksız seven de değerini bulur.

Muhabbetle demlenir gönüller,
Dert ortağıyla kurulur, acıları dindiren saatler.

Dertlerin içine serpilmiştir dermânlar,
Kendin de ara, aradığın her devâyı.

Kıskanç olanın sırdaşlığı gelip geçici,
Kibirli olanın dostluğu koca bir yalan.

Önce kendinle barış, vicdanınla ahbap ol!
Herkes yalan söyleyebilir ama, vicdan asla!

Kalpler her zaman yenilenmeyi sever;
Kendinden başla yenilenmeye..

Hayatın her ânı, yeni bir karar durağı;
Zamanın her ânı yenilenmenin dönüm noktası.